Rozdział 4 Wyścig z czasem – część 4

W karczmie panował spokój. Chociaż pora dnia była zdecydowanie obiadowa, okiennice były starannie zamknięte zaś samo pomieszczenie było oszczędnie oświetlone świecami ustawionymi na ladzie za którą powinien stać karczmarz. Kolejne świeczki znalazły się na stole, za którym siedziała grupa zmęczonych mężczyzn. Jeden z nich snuł długą opowieść nie stroniąc się w niej ani od żywych gestów, ani od częstowania się piwem.

Rozdział 4 Wyścig z czasem – część 3

Mężczyźni szybko skrócili dystans. Z każdym krokiem, który pośpiesznie przemierzali w stronę dziewczyny, coraz lepiej się dało dostrzec wysłużone uzbrojenie sterczące niedbale zza pasa. Z twarzy każdego z rzezimieszków biło dominujące okrucieństwo, którego żaden z nich nawet nie próbował ukryć. Czuli się pewnie, gdyż istotnie znajdowali się w swoim żywiole.

Rozdział 4 Wyścig z czasem – część 2

Mały odprowadził ją do wyjątkowo paskudnej rudery. Dom miał okna i drzwi, które wydawały się trzymać zawiasów wyłącznie siłą przyzwyczajenia. Dziewczyna ostrożnie zapukała. Drewno zatrzeszczało, ale ku jej wielkiemu zaskoczeniu, jednak wytrzymało. Drzwi ostrożnie uchyliły się ze skrzypem. W wąskiej szczelinie między drzwiami a framugą ukazała się podejrzliwa, stara twarz.

Rozdział 4 Wyścig z czasem – część 1

Sunęła uliczkami najbiedniejszej dzielnicy w Genevieve. Znajdowała się ona za południowo-zachodnim murem, który wydawał się rozdzielać dwa różne światy. Po tej lepszej stronie kwitła Szlachetna Dzielnica, miejsce pełne przepychu zamieszkała wyłącznie przez bogatych arystokratów tonących w splendorze. Po tej drugiej gnił obszar kumulujący największą biedotę, potocznie nazywany Chaszczami.

Rozdział 3 Krwawa waśń – część 9

Dzisiaj był pierwszy dzień turnieju i uwaga całego Genevieve była skupiona na arenie znajdującej się na przedmieściach za zachodnią bramą  miasta. Mężczyźni zajmowali bardzo wygodną pozycję do obrony. Mieli na widoku wejście do karczmy, a za plecami ścianę. Gawędzili cicho, popijając ciepły ziołowy napar, kiedy do karczmy wkroczył rycerz w czarnym pancerzu i z czarnym hełmem na głowie.

Rozdział 3 Krwawa waśń – część 8

Peter był świeżo upieczonym kapitanem straży najemnej. Pracował dla rodu Czapli lekko ponad rok, jednak dość szybko zdążył udowodnić swoją wartość. To wszystko czyniło go idealnym kandydatem do powierzonej misji. Artur rzadko kiedy zwracał szczególną uwagę na najemników swojego ojca, a jeśli już, to jedynie na osoby umieszczone najwyżej w hierarchii. Awans Petera był bardzo świeży, a dodatkowo odbył się w okresie, kiedy dziedzic rodu Czapli intensywnie pracował nad organizacją turnieju, dlatego też zupełnie mu umknął.

Rozdział 3 Krwawa waśń – część 6

Temperament Artura przepędzał mu sen z powiek. Z jednej strony chciał traktować swojego syna jak dorosłego człowieka i dawać mu bardzo dużą decyzyjność i moc sprawczą. Z drugiej zaś, w takie dni jak dzisiaj, miał ochotę potraktować go, niczym ostatniego gówniarza i zwyczajnie sprać po rzyci. Niestety taki czyn zupełnie nie miał sensu. Jeśli Artur sobie coś postanowił, w żaden sposób nie dało się już mu tego wybić z głowy.